Ζούμε σε μια κατάσταση ( βάση Συντάγματος ) Προεδρευόμενης Δημοκρατίας, χωρίς την παρουσία του Προέδρου , μα ούτε και της Δημοκρατίας.

Ο χρήστης Ζυγισε και Αποφασισε κοινοποίησε φωτογραφία από Μπάστας Χάρης.

Μια από τα ίδια.

Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με ότι κάνουν ή λένε τα κόμματα θεωρώντας ότι έχουν πει κι έχουν δώσει αυτό που μπορούσαν να πουν και να δώσουν αυτές οι μορφές κομμάτων που μας έχουν φέρει σε αυτό το αδιέξοδο είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση.
Δεν μπόρεσα όμως ν’ αντισταθώ της πρόκλησης, καθώς διακρίνω ένα ακόμα παιχνίδι με στόχο την ορατή κοροϊδία και διαιώνιση της κομματικής τους τακτικής.

Το ένα κόμμα μιλά για μια νέα Ελλάδα, λες και κάτι κακό είχε η προηγούμενη που την εγκαταλείπει να πέσει στα βράχια. Αποδέχεται έτσι την αποτυχία της να την σώσει από την καταστροφή και ωθεί τον κόσμο να μην δώσει σημασία στους λάθος χειρισμούς που την κατάντησαν για εγκατάλειψη. Προσπαθεί να πείσει τον κόσμο ότι έχει την ικανότητα να δημιουργήσει, ενώ το έμπρακτο πρόσφατο παράδειγμα αποδεικνύει ότι μόνο την καταστροφή γνωρίζει ως ικανότητα προσφοράς της … Απόδειξη η αποδοχή και η παρότρυνση από την ίδια να εγκαταλείψουμε την παλιά Ελλάδα.
Το δεύτερο κόμμα έχει κι αυτό μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς διαπιστώνεις εύκολα ότι εκεί λειτουργούν τα συγκοινωνούντα δοχεία. Με αυτό εννοώ ότι είναι ορατή η έλλειψη διάθεσης για κάτι διαφορετικό, καθώς δεν επιλέγει ως εκπροσώπους του κόμματος από τα μέλη του, νέους άφθαρτους ανθρώπους, αλλά επιτρέπει την εισβολή από αποτυχημένα στελέχη άλλων εξίσου αποτυχημένων και υπό διάλυση κομμάτων. Φυσικά δεν λογοδοτεί σε κανέναν για αυτή την ενέργεια , παρά μόνο λέει ότι αυτά τα εισαγόμενα στελέχη είναι από άλλου παπά ευαγγέλιο. Σε κανένα από τα μέλη του κόμματος δεν θα εξηγήσει γιατί θεωρεί απαραίτητη την παρουσία τους και δεν τα αφήνει στην μοίρα τους . Έτσι επαληθεύει την θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων και ότι αυτά τα κόμματα που υπάρχουν προσπαθούν να επανδρώνονται όχι με νέους και άφθαρτους , αλλά, ότι περισσεύει από τον έναν πάει στον άλλον για να μην χαθεί η γενιά. Τώρα πως πείθει τους ψηφοφόρους ότι θα κάνει κάτι διαφορετικό όταν το επανδρώνουν βουλευτές και στελέχη από ένα άλλο κόμμα που είναι υπό διύλιση , αν όχι διαλυμένο.
Τι να πω;
Ένα τρίτο κόμμα , παρουσιάζει όχι μόνο θεωρητικά την διάλυσή του αλλά και ορατά μετονομάζοντας τον χώρο του , προσπαθεί τώρα να εκβιάσει τους ψηφοφόρους παίζοντας επικίνδυνα με την νοημοσύνη του κόσμου, με διλήμματα.
Ένα παράξενο πολιτικό παιχνίδι με ένα άλλο κόμμα που λέει ότι εκπροσωπεί όλους τους πολιτικούς χώρους, αλλά οι βουλευτές όσο και τα ανώτατα στελέχη ( αν όχι όλα) προέρχονται από έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.
Κάποιο άλλο κόμμα, που το βάζουν στη φυλακή επειδή τους ενόχλησε η έντονη παρουσία του, χωρίς να προσφέρουν καμία δικαιολογία για τους λόγους που του επέτρεψαν να λάβει μέρος στις εκλογές και να εκπροσωπεί νόμιμα ένα μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος. Ένα άλλο κόμμα που τώρα προσπαθεί να κερδίσει μέσα σε όλο αυτό το μπάχαλο την χαμένη αξιοπρέπειά του, μετά το ατόπημα του να συνεργαστεί με την υπάρχουσα κυβέρνηση, ενώ αρχικά είχε διαφωνήσει. Ένα νέο κόμμα που από το τίποτα βρέθηκε απότομα με μεγάλο ποσοστό και δημοσιότητα , χωρίς να προσφέρει κάτι διαφορετικό από τα άλλα κόμματα, παρά μόνο την οικονομική άνεση για προεκλογική περίοδο και φυσικά χωρίς να λέει πουθενά από πού και πως την έχει.
Ένα μπάχαλο που έχει να δώσει τελικά ένα ίδιο από τα ίδια ως αποτέλεσμα.
Θυμηθείτε το, εδώ θα ήμαστε.
Για να πάμε λίγο και στις Δημοτικές εκλογές…
Έχει κι εδώ μεγάλο ενδιαφέρον καθώς διαπιστώνουμε ότι κι εδώ υπάρχει το ίδιο παιχνίδι και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν αντιδρά ο κόσμος αρνητικά.
Δήμαρχοι με αποτυχημένη πολιτική ανάπτυξης στον τόπο τους, να θέτουν ξανά υποψηφιότητα ή να μεταπηδούν στον περιφερικό τομέα.
Σύμβουλοι αυτών, να θέτουν υποψήφιοι ως Δήμαρχοι.
Πρώην Βουλευτές να κατεβαίνουν διεκδικώντας την θέση του Δημάρχου, άσχετα εάν το κόμμα απ΄ όπου προέρχονται ή τους συμπαραστέκεται, έχει δημιουργήσει την καταστροφική αυτή κατάσταση του τόπου.
Οι μεταγραφές πάνε κι έρχονται και το ποδόσφαιρο της κοινωνικής πολιτικής με τα πουλημένα παιχνίδια, είναι πλέον μια πραγματικότητα που την διακρίνει ακόμα και αόμματος.
Η δε συμμετοχή υποψήφιων σε ένα συνδυασμό είναι μια τεράστια κοροϊδία .
Θα ήταν καλύτερα να θεωρεί κάποιος πιο αξιοπρεπές για τον ίδιο να μην συμμετέχει σε μια λίστα εφημερίδας υποψηφίων παρά να συμμετέχει.
Κάποτε θα θεωρούσες τιμή να επιλέξει ένας αρχηγός ενός συνδυασμού την συμμετοχή σου .
Με αυτή την εξέλιξη των πραγμάτων, είναι τιμή σου να μην συμμετέχεις σε ένα ψηφοδέλτιο που έχει όψη τηλεφωνικού καταλόγου.
Εύχομαι να βγω ψεύτης, αλλά η άποψη μου είναι, πως με αυτή την τακτική , δεν θα αλλάξει τίποτα σε αυτό τον τόπο.
Ζούμε σε μια κατάσταση ( βάση Συντάγματος ) Προεδρευόμενης Δημοκρατίας, χωρίς την παρουσία του Προέδρου , μα ούτε και της Δημοκρατίας.
Την καταπάτηση αυτή του Συντάγματός μας, κανένα κόμμα δεν θα την αναφέρει είτε νέο είτε παλιό .
Χαράλαμπος Μπάστας
Ιδρυτής και πρόεδρος
Ενωμένη Κίνησης Ελλήνων.
( ΕΝ.Κ.Ε )
Ερευνητής συγγραφέας.

Η πολιτική υπάρχει για να την απασχολεί το κάθε πρόβλημα που βασανίζει τον λαό και όχι να απασχολεί τους πολιτικούς τι είπε και τι έκανε ένας άλλος υποψήφιος πολιτικός της οκάς.

Δημοκρατία.

Μια μικρή υποψία

Θα ήταν το 592 π.Χ όταν δημοσιεύτηκαν οι νόμοι που θέσπισε ο Σόλων.

Τα μέτρα αυτά , τα είπαν πολύ τολμηρά, όπως συμβαίνει συνήθως να διαπιστώνει ο νομοθέτης ότι τα συνηθισμένα μέτρα δεν αποδίδουν και υπάρχει άμεσα  η ανάγκη δραστικών και ριψοκίνδυνων  αλλαγών. 

Έκανε μια ανακατάταξη της φορολογίας,  βάση των τάξεων και των οικονομικών εσόδων και ζήτησε φόρους από τον καθένα, σύμφωνα με την θέση καθώς και την αμοιβή που είχε.  Μέσα στα μέτρα που έλαβε ήταν:

Κατάργησε τα  υφιστάμενα χρέη.

Απελευθέρωσε όσους Αθηναίους είχαν γίνει σκλάβοι από τα χρέη.

Κατάργησε τον δανεισμό που είχε σαν αποτέλεσμα την σκλαβιά τους.

Αμνήστευσε τα αδικήματα.

Η Δημοκρατία έκανε την πρώτη της παρουσία και η λαϊκή κυριαρχία εμφανίστηκε με λαμπρά αποτελέσματα.

Οι ιστορική ονόμασαν αυτά τα λίγα μέτρα που ανέφερα, ως πρώτο βήμα της Δημοκρατίας .

Εάν τώρα δούμε σήμερα την πολιτική που ακολουθούν οι πολιτικοί των κομμάτων, θα διαπιστώσουμε ότι φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτά τα μέτρα που έλαβε ο Σόλων στον καταπιεσμένο οικονομικά λαό . Θα διαπιστώσουμε ότι η νέα μορφή της Δημοκρατίας που μας παρουσιάζουν,  δεν είναι τόσο Δημοκρατική.

Όταν ζητάς να σου δώσει χρήματα κάποιος που του έχεις αφαιρέσει την εργασία και δεν έχει εισόδημα για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις σου, δυο συμβαίνουν.

Το ένα είναι πως γνωρίζεις την κατάσταση και επιδιώκεις να τον εξοντώσεις και το άλλο είναι πως είσαι ανίκανος να διαχειριστείς την κατάσταση με την αθλιότητα που προσφέρουν  τα μέτρα σου και πρέπει να απομακρυνθείς τρέχοντας.

Την πρώτη περίπτωση την ονομάζει κάποιος έγκλημα και την δεύτερη ηλιθιότητα.

Η αλήθεια είναι πως θαυμάζω την υπομονή του λαού και βρίσκω δικαιολογημένη την αδράνειά του.

Από την μια δεν έχουν δικαίωμα επιλογής καθώς τα παρακλάδια των κομμάτων που ξεφυτρώνουν δημιουργούνται για την ανακούφιση και εκτόνωση της οργής  των ψηφοφόρων, από την αδικία που εισπράττουν, μα πάντα  δημιουργημένα από τους ίδιους φορείς και το αποτέλεσμα είναι  τελικά να μην χάσουν την επαφή από τους ψηφοφόρους. Με την αδράνειά τους στην συνέχεια, αποδεικνύουν τον λόγο ύπαρξής τους.

Λόγια και φωνές στην αρχή, για να μαζέψουν τους απογοητευμένους και μετά σιωπή.

Πάντα το ίδιο βιολί.

Πάντα ο ίδιος Μανώλης που αλλάζει μόνο τα ρούχα του.

Παιχνίδι άσχημο απέναντι σε όλους αυτούς που αποκαλούν πρόβατα.

Οι ίδιοι και οι ίδιοι ανακυκλώνουν την ονομασία κόμμα και ιδεολογία, προσφέροντας διεξόδους που οδηγούν ξανά μέσα σε ένα στενό πλαίσιο τους επαναστατημένους.

Η ανυπαρξία ελευθερίας του λόγου μέσα στα κόμματα, με διαγραφές και η πιστή σε ότι λέει τελικά ο αρχηγός, είναι σημάδια που δεν έχουν την ονομασία Δημοκρατία.

Δεν γνωρίζω εάν αυτό που έχω μέσα στο μυαλό μου είναι αντιπροσωπευτικό την έννοιας Δημοκρατία, αλλά σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με ότι αντιπροσωπεύουν όλες οι μορφές των κομμάτων που λένε ότι αντιπροσωπεύουν τον λαό. 

Θα γράψω δυο πράγματα που δεν είναι της φαντασίας μου αλλά μια πραγματικότητα που εφάρμοσε ο Σόλων και πιστεύω ότι έχει ανάγκη ο τόπος μας σήμερα.

Πιστεύω να μην αναρωτηθεί κάποιος πως θα συμβούν αυτά , όταν εφαρμοστήκαν κάποτε και ονομάστηκαν πρώτα βήματα της Δημοκρατίας και συνετέλεσαν στην ανάπτυξη ενός  πολιτισμού που μετά ήρθαν κάποιοι για να το εξοντώσουν  θάβοντάς τον.

Μετέφερε στην εκκλησία του δήμου την αρμοδιότητα της εκλογής των αρχόντων.

Θέσπισε τη διαδικασία της κληρώσεως εκ προκρίτων πεντακοσιομεδίμνων για την εκλογή τους. Σύμφωνα με αυτή τη διαδικασία ο δήμος εξέλεγε ένα αριθμό υποψήφιων αρχόντων από το τέλος των πεντακοσιομεδίμνων και στη συνέχεια γινόταν κλήρωση για την ανάδειξη ενός από αυτούς τους υποψηφίους.

Ίδρυσε ένα νέο βουλευτικό σώμα, τη βουλή των τετρακοσίων (ή τετρακοσίους) και μετέφερε σε αυτό τις προβουλευτικές αρμοδιότητες που είχε ως τότε ο Άρειος Πάγος, δηλ. τη διαδικασία προκαταρκτικής επεξεργασίας των σχεδίων ψηφισμάτων που θα υποβάλλονταν στην εκκλησία του δήμου.

θέσπιση κοινωνικής πρόνοιας για αναπήρους και επικλήρους (θυγατέρες που κληρονομούσαν αποκλειστικά την πατρική περιουσία λόγω έλλειψης άρρενα κληρονόμου), μέτρα προστασίας της οικογένειας και του γάμου, που περιλάμβαναν μέτρα εναντίον της μοιχείας, του βιασμού, της μαστρωπείας και της πορνείας, υποχρέωση των γονέων να διδάξουν στα παιδιά τους κάποια τέχνη και απαλλαγή των τέκνων από τη φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων τους, αν οι τελευταίοι δεν είχαν ανταποκριθεί σε αυτή την υποχρέωσή τους.

Συνολικά ο Σόλων ρύθμισε πάνω σε νέες βάσεις το δημόσιο, το ιδιωτικό και το ποινικό δίκαιο.

Θα διαπιστώσουμε με αυτό που διαβάσαμε ότι τελικά αντί για πρόοδο από τότε έως σήμερα , κάποιοι μας επέστρεψαν στην κατάσταση που επικρατούσε πριν τον Σόλωνα.

Θα διαπιστώσουμε την ίδια ανάγκη για λιγότερες θέσεις βουλευτών.

Την ίδια ανάγκη ανακατάταξης φορολογίας.

Την ίδια ανάγκη να ρυθμιστούν όσα θέματα αφορούν τον ιδιωτικό, δημόσιο τομέα.

Την ίδια ανάγκη προστασίας της οικογένειας.

Την ανάγκη να μεταφερθεί η επιλογή των βουλευτών στον λαό και όχι στους προέδρους των κομμάτων.

Η κατάργηση του δανδισμού που έχει σαν εξέλιξη την εξαθλίωση.

Την ανάγκη να καταργηθούν τα υφιστάμενα χρέη του λαού.

Θα μπορούσα εδώ να προσθέσω την ανάγκη απογαλακτισμού των νέων από τους γονείς και την απεξάρτηση τους.

Την επανεξέταση της συμπεριφοράς μας απέναντι στην πολιτιστική μας κληρονομία, που ξεκινά αιώνες π.Χ , που κρατούν καλά φιμωμένη κάποιοι παράγοντες.

Την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του εκπαιδευτικού μας συστήματος, καθώς τώρα με την μορφή που έχει, εξυπηρετεί τις οικονομικές μας συναλλαγές και όχι την πνευματική μας ανάπτυξης.

Την ανάγκη φύλαξης της γλώσσας μας που θα εξαφανιστεί με το ρυθμό ανάπτυξης και χρήσης άλλων γλωσσών.

Την άμεση ανάγκη πρόνοιας για ευαίσθητες οικονομικά ομάδες άπορων και άκληρων ανθρώπων.

Την άμεση ανάγκη και υπεράσπιση της αξιοπρέπειας των πολιτών, ώστε να μην καταντούν επαίτες προβάλλοντας έντονα την κατάντια της κοινωνίας μας.

Υπάρχουν τόσα και άλλα τόσο που πρέπει και έχει χρέος να ασχοληθεί κάθε κόμμα και αντί αυτού βλέπεις διαμάχες μεταξύ τους, κοροϊδεύοντας πρώτα τους εαυτούς τους και μετά τον λαό, πρεσβεύοντας την ονομασία κόμματα.

Η πολιτική υπάρχει για να την απασχολεί το κάθε πρόβλημα που βασανίζει τον λαό και όχι να απασχολεί τους πολιτικούς τι είπε και τι έκανε ένας άλλος υποψήφιος πολιτικός της οκάς.

Ας πάψου να έχουν την ονομασία μόνο του Δημοκράτη και ας αποδείξουν ότι μπορούν να ενεργήσουν σαν Δημοκράτες.

Όσο για τους σοσιαλιστές και κομουνιστές, να δω πότε θα καταλάβουν ότι οι βάσεις της ιδεολογίας τους έχουν Δημοκρατικό χαρακτήρα ώστε να πάψου να προωθούν ξενόφερτα πολιτικά συστήματα που εξυπηρετούν μόνο τον υλικό ( οικονομικό ) και όχι τον πνευματικό τομέα ανάπτυξης και να ασχοληθούν με την Δημοκρατία που έχει καθαρά Ελληνικές θέσεις και βάσεις.

Χαράλαμπος Μπάστας

Ιδρυτής και πρόεδρος

Ενωμένη Κίνησης Ελλήνων.

( ΕΝ.Κ.Ε )

Δεν απαιτούμε τον παγκόσμιο σεβασμό για αυτό που ήμαστε σήμερα, μα ήμαστε βέβαιοι ότι θα τον κερδίσουμε, με αυτό που έχουμε την δυνατότητα να ήμαστε σύντομα, ώστε να το επιδείξουμε αύριο.