Εξήντα και δύο χρόνια μοναξιά, ζητώντας την αλήθεια
και τώρα που τα γέμισα, είμαι και πάλι μόνος.
Αλήθεια πόσο μπορετό είναι να ζεις πνευματικά,
σε έναν κόσμο ηδονής της γεύσης, της σάρκας, του χρήματος,
λαού χωρίς ιδανικά, της φαύλης εξουσίας;
λαού χωρίς ιδανικά, της φαύλης εξουσίας;
Ποιος τάχατες μπορεί τους άλλους να εμπνεύσει,
να βρουν την τόλμη, να μπορούν,
να αγωνιστούν, να θέλουν.
Η Ελλάδα πρέπει να σωθεί, με σύστημα, από μέσα.
Το κράτος δεν θέλει, δεν μπορεί, είναι σαθρό και άνομο,
ακέφαλο και άνευρο, είναι και φοβισμένο.
